Muavin, otobüsün arka beşlisindeki yolcularla şen şakrak muhabbete dalmıştı.Şakalar, espriler, takılmalar…
Arka taraftan yükselen kahkahalar otobüsün içinde yankılanıyor, sanki yolculuğun yorgunluğunu biraz olsun alıyordu. O yılların Silivri Birlik otobüsleri böyleydi. Muavin sadece para toplayan, bilet kesen, bagaj taşıyan biri değildi; yolcunun derdini bilen, lafına karşılık veren, gerektiğinde şakasını yapan, otobüsün havasını değiştiren adamdı.
Kapı Karakolu çoktan geride kalmış, S virajlarını döne döne Büyükçekmece’ye yaklaşılıyordu Otobüs tıka basa doluydu.
Orta sıralardan bir yolcu muavine seslendi:
— Kardeşim, Büyükçekmece’de inebilir miyim?
Muavin arka taraftan, hiç istifini bozmadan bağırdı:
— Büyükçekmece’de indir!
Sonra tekrar arkasını döndü ve kaldığı yerden muhabbete devam etti.
Şakalar…
Kahkahalar…
Otobüs ilerliyordu.
Bir süre sonra aynı yolcu yeniden seslendi:
— Büyükçekmece’de inecektim!
Muavin bu defa yolcuya bakmaya bile gerek görmeden yine bağırdı:
— Büyükçekmece’de indir!
Ama otobüs çoktan Büyükçekmece durağını geçmişti.
Mimar Sinan’a doğru yol alıyordu.
Yolcu bu kez sesini daha da yükseltti:
— Kardeşim! Büyükçekmece’de ineceğim diyorum, niye durmuyorsunuz?
Muavin de arka taraftan aynı ses tonuyla şoföre:
— Dursana Büyükçekmece’de! Niye durmuyorsun? Büyükçekmece’de inecek!
Otobüsün içinde bir an sessizlik oldu.
Ardından kaptanın sesi duyuldu.
O kendine has Arnavut şivesiyle, sanki bütün bu konuşmanın sorumlusu muavinden başkasıymış gibi bağırdı:
— Dur dur diyorsun ama durmuyor ki!
Meğer mesele ne yolcunun sesi, ne muavinin dikkatsizliğiymiş.
Balatalar ısınmış. Otobüs, virajlı yollarda frene fazla yüklenmeden, kaptanın bütün ustalığına emanet devebağırtan inilmiş Büyükçekmece geçilmişti. Nihayet Mimar Sinan durağında otobüs durabildi.
Yolcu indi mi, ne söyledi, o an ne oldu…
Bunların hepsi, zamanın içinde kaldı.
Ama o günün kahkahaları, o sesler, o muavin-kaptan atışması hafızalarda kaldı.
Ama bugün kaptana inecek var diyen Saim abimize biz de son kez seslenecek haklarımızı helal edeceğiz
Güle güle güzel insan…
Senin durağın bu kez çok uzaktı.
Mekânın cennet olsun Saim Abi.
Geride bıraktığın kahkahalar, dostluklar ve güzel hatıralar hep bizimle kalacak
Selçuk Kavakdere
31.08.2026