Yazamıyorsun, elin titriyor. İnanmak istemiyorsun. Birgün önce gördüğün “kardeşim” dediğin insanın “Kaybettik” haberini alıyorsun. Gel bunu haber yap şimdi. Nasıl anlatırsın? Ne söylersin? Yüreğin götürür mü? Neyi götürmedi yüreği? Kriz deyip geçiyorsun işte!..
45 sene önce başladık dostluğumuza, 45 sene hiç kopamadan bu günlere geldik. İkimiz de Karateye gidiyorduk. Silivri’ye dönüşlerimiz, hayallerimiz o hayallerini gerçekleştirdi. Karate de siyah kemer 3. Dana kadar çıktı. Şehrine dönüp o çok istediği Klas spor merkezini açmıştı.
Kardeşimdi diyorum ya!
Ben kardeşimi kaybettim. Silivri’miz beyefendi bir sporcusunu yitirdi. Eşi Türkan ve kızı Melisa’ya baş sağlığı diliyorum. Acılarını paylaşmam imkânsız biliyorum!.. Huzurda uyu güzel kardeşim. Bizler seni hiç unutmayacağız. Yattığın yer incitmesin…