Kabuk Bağlar Kelimeler

Hangi kelimeyle başlasam

Tek bir yere çıkıyor cümleler

Ve ben nereye baksam

Onda yankılanırım

İçimde şehirler yıkar

Yokluğunun yarattığı korku

Dilsiz bir tortu çöker içime

Haberi bile olmadan

Kendi tenhamda durulurum

Sessiz bir uyanışta

Vuslat yazılmamışken daha

Bir bakışın kuytusunda

Tüm dünyalar unutulur

Işık yorulur ya hani

Ulaşamaz kuyulara

İnce bir sızı başlar

Zamanı bile durduran

İnsan ruhuyla birleşir

Geçmez orada kalbe söz

Sonsuz bir limana demir atılır

İçimde sadece şiirler büyür

Gurbet olur en yakınlar

Kabuk bağlar kelimeler

************************

Bilme ne olur

Görmeni istemiyorum

Ne yüzümde bir hüzün

Ne de gözümde bir damla yaş

Sen hep mavi gör beni

Eteklerimde uçuk pembe bir telaş

Titrek sokak lambaları altında

Yağmurda dans ediyorum say

Özlediğimde yağmur yağar

Bilme

Haberdar olma yorgunluğumdan

Yağmur ıslattı san yüzümü

Gözlerimdeki kızıllık

San ki keyfi bir uykusuzluk

Bilme

Bilme okuma duyma

Kül rengi şiirler yazdığımı

İçimin acısının yüzüme vurduğunu

Bilme

Sana yakın kıyılara

Yorgun demirler attığımı

Sevgimin rengini sorma bana

Gözlerinin rengi derim

En sıcak memleket ellerin

Ellerin

Bana en uzak memleket

Ben adımın anlamını

Sen seslenince öğrendim

Her gidişinde

İçimde bir çığlık kopuyor

Sen duyacaksın diye ödüm kopuyor

Kal diye bağırıyor

Gülümseyen dudaklarımın arkasında

Ama sen bilme

Dimdik duran silüetimin

Dizlerinin üstüne çöktüğünü

Bilme ne olur

Aslında hiçbir yere gidemediğimi

Şafağı kapında söken gözlerim

Sorsan da yalan söyleyecek

Kaç geceyi sen diye

Üstüme örttüğümü

Bilme ne olur

Sen hep mavi bil beni

Eteklerimde uçuk pembe bir telaş

Anason kokusunda

Hep bir deniz kenarında

Dudağım dudaklarında

Öyle hatırla beni