Huzur diye bir şey varmış
Korkularımın arkasına saklanan
O küçücük ellerimle
Kulaklarımı kapatmayı öğrendiğim günden beri
Karanlıkta el yordamıyla aranan
Adına huzur deniyordu
Gerçekte nasıl bir şeydi
Sevmeyi biliyordum
Yağmuru mesela
Damı akan evlerde sevdim
En sevdiğim yağmurun bile
Beni korkutan
Gök gürültüsü vardı
Bana kızar sanırdım
Kısa tutardım yağmur altında danslarımı
Yalın ayak çamurlu
Ağaçları
Meyvesini toplarken
Ya da
Dalına benim için kurulmuş salıncakta değil
Ölüyor sandığım son baharlarda
Düşen yapraklarını tek tek
Rüyalarımda dallarına koyarken sevdim
Göçmen kuşları ilk baharda
Sonbahar gidişin habercisiydi
Bahçedeki ağaç kadar şanslıydım
Daha sekiz on yaşlarımda
Bahçedeki ağaç kadar yaşlıydım
İki bahar arasında
Sevmek bitiveriyordu
Kaşla göz arasında
Huzur
adını biliyordum da
Ya bulunca tanıyamazsam
Korkuyordum
Ya bulunca dokunamazsam
Ben kalpte olanı bilirdim
Ya kalıverirse gözle söz arasında
O da gidiverirse
Yazla kış arasında