Hangi kelimeyle başlasam
Tek bir yere çıkıyor cümleler
Ve ben nereye baksam
Onda yankılanırım
İçimde şehirler yıkar
Yokluğunun yarattığı korku
Dilsiz bir tortu çöker içime
Haberi bile olmadan
Kendi tenhamda durulurum
Sessiz bir uyanışta
Vuslat yazılmamışken daha
Bir bakışın kuytusunda
Tüm dünyalar unutulur
Işık yorulur ya hani
Ulaşamaz kuyulara
İnce bir sızı başlar
Zamanı bile durduran
İnsan ruhuyla birleşir
Geçmez orada kalbe söz
Sonsuz bir limana demir atılır
İçimde sadece şiirler büyür
Gurbet olur en yakınlar
Kabuk bağlar kelimeler
************************
Bilme ne olur
Görmeni istemiyorum
Ne yüzümde bir hüzün
Ne de gözümde bir damla yaş
Sen hep mavi gör beni
Eteklerimde uçuk pembe bir telaş
Titrek sokak lambaları altında
Yağmurda dans ediyorum say
Özlediğimde yağmur yağar
Bilme
Haberdar olma yorgunluğumdan
Yağmur ıslattı san yüzümü
Gözlerimdeki kızıllık
San ki keyfi bir uykusuzluk
Bilme
Bilme okuma duyma
Kül rengi şiirler yazdığımı
İçimin acısının yüzüme vurduğunu
Bilme
Sana yakın kıyılara
Yorgun demirler attığımı
Sevgimin rengini sorma bana
Gözlerinin rengi derim
En sıcak memleket ellerin
Ellerin
Bana en uzak memleket
Ben adımın anlamını
Sen seslenince öğrendim
Her gidişinde
İçimde bir çığlık kopuyor
Sen duyacaksın diye ödüm kopuyor
Kal diye bağırıyor
Gülümseyen dudaklarımın arkasında
Ama sen bilme
Dimdik duran silüetimin
Dizlerinin üstüne çöktüğünü
Bilme ne olur
Aslında hiçbir yere gidemediğimi
Şafağı kapında söken gözlerim
Sorsan da yalan söyleyecek
Kaç geceyi sen diye
Üstüme örttüğümü
Bilme ne olur
Sen hep mavi bil beni
Eteklerimde uçuk pembe bir telaş
Anason kokusunda
Hep bir deniz kenarında
Dudağım dudaklarında
Öyle hatırla beni